In August 6, 1991 Tim Berners-Lee posted his “WorldWideWeb – Executive Summary” on the USENET.

“In the old days” when security information was scarce and many of us began shaping our security mentality (be it white, gray or black) by reading “Improving the Security of Your Site by Breaking Into it” and the Computer Security FAQ and running tools like iss and Crack. I think it was there that I first read about Arto Karila’s PhD thesis. Even though it is an OSI based document, it helped understand basic concepts. However there were two problems with the document:

  1. It was hard to find, and
  2. It was in a weird PostScript format that even modern versions of ghostscript refuse to display.

With the help of a friend I managed to transform it to PDF and upload it to Scribd: Open Systems Security – an Architectural Framework

Of historical value mostly.

“What does the logarithm do?”, asked a Professor a bunch of us back in 1990. “It is the inverse of e^{x} , I said. “No” he replied, “I ask again, what does the logartihm do?”. A friend started to say something along the lines of the Wikipedia definition. “You tell me how it is calculated, but not what it stands for; why do we need it?”. He then proceeded asking us the value of the logarithm of some numbers:

x log_{10}(x)
1 0
10 1
100 2
1000 3
10000 4

- Do you see a pattern now?

“The length of the number is \lfloor log_{10}(x) \rfloor +1, one of us observed.

- Exactly!

I was reminded of this discussion when stumbling on Counting large numbers of events in small registers written by Robert Morris (father of the Robert T. Morris). Basically, what Morris observes in this paper is that with n bits available, one can count up to 2^{n}-1. He had 8 bit registers available only, so this limited counting up to 255 which did not suite the application he had at hand. So he began by simply having the value of a register representing v(n) = log_{2}(1+n) and reached to a generalized result of v(n) = \frac{log(1+\frac{n}{a})}{log(1+\frac{1}{a})} where a controls both the maximum count that can be held in the register and the expected error.

The maximum number is n_{v} = a((1+\frac{1}{a})^{v}-1). The expected error of n after n counts can be calculated from the formula \sigma^{2} = \frac{n(n-1)}{2a}.

This is a really nice hack if you need to count large numbers of events and where accuracy is not a must. It maybe helpful to people working with embedded systems or otherwise deprived environments.

(Triggered-By:)

(I think I bought mine sometime in 1997. The price tag says £26.50 which means that I had UrBaN buy it for me.)

Το βιβλίο γράφτηκε το 1995 και είναι ενδεικτικό των εργαλείων, αλλά και της φιλοσοφίας που επικρατούσε στην AT&T Research εκείνη την εποχή. Χάρη σε αυτό έμαθα για το graphviz (που με βοήθησε να φτιάξω ένα από τους πρώτους χάρτες του 6BONE αλλά και του irc.gr), το UWIN (οπότε και κατάφερα ένα από τα πρώτα native ports του netcat), τη vmalloc (που πάντα ήταν χρήσιμη όταν κάποιο πρόγραμμα είχε προβλήματα memory allocation – π.χ. το CLP(R) με κάποιες GLIBC της εποχής). Το σημαντικότερο όμως που μπορεί να προσφέρει αυτό το βιβλίο ακόμα και σήμερα, 14 χρόνια μετά και με μερικά από τα εργαλεία που παρουσιάζει όχι και τόσο χρήσιμα, είναι ο τρόπος σκέψης: ορισμός προβλήματος, προσέγγιση, αρχιτεκτονική και λύση. Και αυτά in a system administrator’s way.

Το βιβλίο είναι διαθέσιμο σε μορφή PDF και το software που περιγράφει (αλλά και άλλο νεώτερο) βρίσκεται στο http://www.research.att.com/sw/tools

[via]

Όταν αγόρασα το Applied Cryptography υπήρχε σε ισχύ ακόμα ο ITAR, αυτός ο περίεργος νόμος που απαγόρευε την εξαγωγή από τις ΗΠΑ κρυπτογραφικού software επειδή θεωρούνταν όπλο, αλλά όχι εάν ήταν τυπωμένος κώδικας σε χαρτί(!) πράγμα που επέτρεπε την κυκλοφορία του βιβλίου και έξω από τις ΗΠΑ.

[ Εκείνα τα χρόνια για παράδειγμα η RSA είχε αναπτύξει ένα πακέτο με την ονομασία RSAREF, το οποίο δεν επιτρεπόταν να κυκλοφορεί εκτός ΗΠΑ λόγω του ITAR. Για το λόγο αυτό είχε αναπτυχθεί το API compatible πακέτο με την ονομασία RSAEURO. ]

Το βιβλίο αυτό συντήρησε ένα ελάχιστο ενδιαφέρον μου για τα Μαθηματικά, κάτι που δεν είχαν καταφέρει για χρόνια οι καθηγητές του Γενικού Τμήματος (σημερινό ΣΕΜΦΕ). Όχι δεν το διάβασα όλο, ούτε έγινα κρυπτογράφος. Το βιβλίο είναι εξαιρετικό reference (κι ας μην έχει π.χ. το AES), αλλά υπήρξε περίοδος που το διάβαζα σελίδα-σελίδα και το έφτασα μέχρι το κεφάλαιο 14 (GOST). Αυτή είναι μία χρήσιμη διαδικασία, γιατί συνήθως ο κόσμος αντιμετωπίζει το κρυπτογραφικό software είτε σαν κρυπτογράφος (“καταλαβαίνω τι κάνει”), είτε σαν μη κρυπτογράφος (“υπάρχουν κάποιοι που καταλαβαίνουν τι κάνει, άρα είναι καλό”). Τουλάχιστον έμαθα να έχω σωστές ερωτήσεις και τι να ψάχνω για τα κομάτια που δεν καταλαβαίνω.

[ Για όποιον ενδιαφέρεται να διαβάσει γιατί έχει σημασία η ενασχόληση με τη θεωρία, έστω και σαν διάλειμα μετά από χρόνια "πραγματικής" εργασίας, παραπέμπω σε αυτό το post του Mark Burgess. ]

Έτσι όταν τον Μάιο κοίταγα το site του Schneier, χάρηκα πολύ που έδινε σε CD-ROM τον κώδικα του βιβλίου για US $40. Το παράγγειλα αμέσως.

Αρχικά αυτό το post ήταν χεστήριο προς τον Schneier, αλλά την Παρασκευή το CD με περίμενε στο σπίτι.

small talk

2008/07/28

Το προηγούμενο post για τη SmallTalk μου ξύπνησε αναμνήσεις:

7700 δραχμές το 1991. Τόσο έκανε το “Smalltalk-80: the language”. Είχα δουλέψει σε μια οικοδομή για να μπορέσω να το αγοράσω. Έπρεπε να το διαβάσω για ένα μάθημα του Ζάχου (άλλοι είχαν να μάθουν για Modula-2, Oberon, Eiffel και άλλα εξωτικά και μόνο ο κουμπάρος μου είχε κάτι πιο συμβατικό: C++).

Ωραίο βιβλίο: Με έβαλε στο τριπάκι των γλωσσών προγραμματισμού για τα καλά. Και καθώς “τα χρόνια εκείνα” ήταν δύσκολο να προλάβει να έχει ένας προπτυχιακός πρόσβαση στα Sun του softlab, όπου και έτρεχε η (γραφική) version του Xerox PARC, έπρεπε να βρω εναλλακτικές. Και η καλύτερη εναλλακτική εκείνη την περίοδο ήταν η Little SmallTalk του Tim Budd.

Ακόμα θυμάμαι τις αφελείς ερωτήσεις που του έστελνα καθώς πολλές κλάσσεις που περιέγραφε το “SmallTalk-80: the language” δεν υποστηρίζονταν από τη δικιά του εκδοχή. Όμως τότε και ψάχνοντας λίγο στα anonymous FTP directories του Budd, έπεσα πάνω σε δύο σημαντικά για εμένα πράγματα: Το βιβλίο του “An Introduction to Object-Oriented Programming” το οποίο δανείστηκα (δε θυμάμαι εάν ήταν σε κάποια από τις βιβλιοθήκες του ΕΜΠ, ή από κάποιο καθηγητή) και το “The Kamin Interpreters in C++”.

Ποιος ήταν ο Kamin; Γιατί οι interpreters του που είχαν τόσο ενδιαφέρον ώστε να τους ξαναγράψει κάποιος σε C++;

O Samuel N. Kamin έχει γράψει το βιβλίο “Programming Languages: An Interpreter-Based Approach” (υπάρχει στη βιβλιοθήκη του ΕΜΠ), στο οποίο υλοποιεί βαθμιαία και χρησιμοποιώντας Pascal, μια σειρά από interpreters: Lisp, APL, Scheme, SASL, CLU, Smalltalk και Prolog (Μετά από χρόνια και ψάχνοντας ξανά για το βιβλίο είδα πως και ο ίδιος ο Kamin έχει κάνει μια υλοποίηση των interpreters του σε C, αλλά αυτή τη στιγμή δε μπορώ να βρω το link Η σελίδα του βιβλίου, η έκδοση σε Pascal και η έκδοση σε C).

Τώρα τον μπαμπά του “Smalltalk-80: the language”, το “Smalltalk-80: the language and its implementation”, τον δίνει δωρεάν (όπως και μερικά άλλα σημαντικά -έστω και με ιστορική μόνο αξία- βιβλία) σε μορφή PDF η ACM. Η Little SmallTalk έχει γίνει ξεχωριστό free software (MIT License) και το βιβλίο του Budd “A Little SmallTalk” είναι επίσης διαθέσιμο σαν PDF.

[more on the ACM Classic Books Series]

This is a question that I asked during my presentation at the GBC08:

finger yanoff@alumni.cs.uwm.edu

How many people remember what this is?

FORTHnet

2008/01/22

Συνεχίζοντας τις βουτιές στη βιβλιοθήκη μου, μια παρουσίαση του FORTHnet (Μάρτιος 1994) πριν αποσπαστεί από το ITE:

“FORTHnet: Ένα Δίκτυο Πολλαπλών Πρωτοκόλλων και Υπηρεσιών”

Το αρχείο είναι PDF και μεγέθους ~14.7ΜΒ

forthnetcover.jpg

ariadne-t

2008/01/21

Ανασκάπτοντας τη βιβλιοθήκη μου βρήκα μια παλιά παρουσίαση της Αριάδνης (1/1/92). Έτσι για να έχουμε μια εικόνα του Internet στην Ελλάδα, πριν αρχίσει να μαθαίνει ο (πολύς) κόσμος για αυτό.

Το αρχείο είναι PDF και μεγέθους ~17.7ΜΒ.

ariadne-t

Για να μαθαίνουν οι νεώτεροι..” έγραψε η Lida όταν διάβασε το OneWebDay. Υπάρχει όμως ιστορία και πριν το 1990. Και ένας πραγματικός πυλώνας του Internet στην Ελλάδα, ο Γιάννης Κοροβέσης*, θυμάται πως ξεκίνησαν τα πράγματα.

[*] – Yannis Corovesis’ blog.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,104 other followers