Εμένα με ενδιαφέρει να προλαβαίνω να κάνω περισσότερα πράγματα στο κανονικό εργασιακό χρόνο και να αποφεύγω τις υπερωρίες. Με τρία μωρά παιδιά, με ενδιαφέρει να είμαι συνολικά πιο παραγωγικός για την οικογένειά μου κυρίως και όχι ως εργαλείο του εργοδότη μου.

”ρε c δεν πρόλαβα το τελευταίο patch γμτ!”

U rule!

“ΑΝ και ΟΤΑΝ μου χρειαστούν τότε θα τα διαβάσω και πιστέψτε με θέλει πολύ λιγότερο κόπο ΤΟΤΕ.”

Τεράστια αλήθεια.

Εγώ πάντως διαπίστωσα το εξής: Από τότε που σταμάτησα να *προσπαθώ* να διαβάσω το ένα τεχνικό βιβλίο πίσω από το άλλο και να είμαι συνέχεια up-to-date έχω ηρεμήσει σαν άνθρωπος και το βασικότερο… δεν διαπιστώνω να μου λείπει τίποτα από τεχνικής απόψεως στη δουλειά μου. Ό,τι χρειάζεται να ξέρω το μελετάω, τα άλλα ΟΤΑΝ και ΑΝ χρειαστούν.
Π.χ τι σημασία έχει που δεν έχω ιδέα για .ΝΕΤ 3.5 ή WCF ή WPF ή AJAX ή όλες αυτές τις παπαριές; Αφού ΔΕΝ μου χρειάζονται στη δουλειά μου. ΑΝ και ΟΤΑΝ μου χρειαστούν τότε θα τα διαβάσω και πιστέψτε με θέλει πολύ λιγότερο κόπο ΤΟΤΕ.

Προσπάθησα να διαβάσω και να εφαρμόσω το GTD αλλά θέλει χρόνο και αφοσίωση. Πιστεύω όταν θα το εφαρμόσω θα δουλέψει καλά – προς το παρόν έμαθα να έχω καθαρό Inbox. Βασική του αρχή να κάνεις filing πριν κάνεις κάτι γιατί το άγχος δημιουργείται απο τις εκκρεμότητες. Η σωστή αρχειοθέτηση αφαιρεί πολύ άγχος και μπορείς να σκεφτείς καθαρά.

Υποτίθεται οτι η όλη φάση διαχείρισης χρόνου έχει το να συνειδητοποιήσεις οτι ο τρόπος που λειτουργείς ήδη δεν είναι όπτιμαλ χρονικά και να τις αλλάξεις. Αν και το μεγαλύτερο τρικ ειναι το να πείσεις τον εαυτό σου “απλά να το κάνει”. Και εαν κάποια μέρα μείνεις πίσω δεν χάθηκε ο κόσμος, το κανεις την επόμενη.

Ο κόσμος έχει την αντίληψη οτι η θέληση πρέπει να είναι “σιδερένια” ή “ισχυρη” ή “άκαμπτη”. Η ουσία ωστόσο είναι στο να είναι απλως “ευέλικτη”.

Βοηθάει επίσης να υπάρχει μια δραστηριότητα που γίνεται 1-2 φορές την εβδομάδα με σκοπό να μας κάνει να “θυμόμαστε” ώστε να μην μας παρασέρνει το ρεύμα της καθημερινότητας. Κάτι σαν “re-alignment” – απλώς να βγάζετε λίγο έξω το κεφάλι απο την θάλασσα για να κοιτάτε προς τα που κολυμπάτε. Γιατί εγώ προσωπικά έχω βαρεθεί να “ξυπνάω” κάθε 6 μήνες και να λέω “τι έγινε, που είμαι, τι έκανα εδώ και 6 μηνες!?”.

Αυτά.

Practice makes perfect.

. Έχεις κάποιους στόχους για τα επόμενα 5 χρόνια;
. Εάν ναι, ποιοι είναι αυτοί;
. Μπορείς να τους αναλύσεις σε βήματα;
. Τι πρέπει να κάνεις για να πετύχεις ένα από αυτά χωρίς να υπάρχει τίποτε άλλο;
. Πόσα από αυτά τα βήματα έχεις κάνει μέχρι τώρα;
. Τι κάνεις τώρα;

Το δικό μου πρόβλημα δεν είναι πως θα διαχειριστώ το χρόνο ώστε να γίνουν όλα όσα θέλω να κάνω. Το πρόβλημα είναι περισσότερο το πως θα καταλάβω τι πρέπει να κάνω και τι πρέπει να αφήσω γιατί τελικά δεν χρειάζεται να γίνει. Αν το πετύχω αυτό πιστεύω ότι θα γίνουν όλες οι δουλειές που πρέπει και θα μου μείνει και χρόνος για κωλοβάρεμα.

Αυτό που αρχικά ήθελα να πω πάντως αλλά ίσως δεν το διατύπωσα καλά είναι ότι αν έχω την αυτοπειθαρχία που απαιτούν οι κανόνες του time management τότε δεν χρειάζομαι τους κανόνες. Ίσως αυτά τα βιβλία θα έπερε να έχουν τίτλο “Πως να αποκτήσετε αυτοπειθαρχία” και όχι “πως να οργανώσετε το χρόνο σας”

Το πρόβλημα δεν είναι “ο καφές στο κυλικείο”, κατά την γνώμη μου. Είναι η αδυναμία μας να πούμε κάποιες φορές όχι, ή “ωραία τα είπαμε πρέπει να φύγω”

Εγώ όταν χάνω χρόνο στη δουλειά, έτσι τον χάνω.

On 30 minutes:

Σημαίνει να αφήσεις για μισή ώρα το τετράχρονο να παίξει μόνο του και να κάνεις εσύ κάτι άλλο. Μισή ώρα, όχι 8.