Σχόλια στο 1+2 http://blog.postmaster.gr/2008/07/06/1-plus-2/ Managing organized complexity Mon, 06 Feb 2012 23:51:36 +0000 hourly 1 http://wordpress.com/ Από: adamo http://blog.postmaster.gr/2008/07/06/1-plus-2/#comment-41211 Tue, 23 Sep 2008 06:55:54 +0000 http://adamo.wordpress.com/?p=688#comment-41211 “Ελπίζω να περνάτε καλά :)”

Περνάμε! Με πολλή και όμορφη φασαρία.

]]> Από: Anya http://blog.postmaster.gr/2008/07/06/1-plus-2/#comment-41210 Tue, 23 Sep 2008 06:36:49 +0000 http://adamo.wordpress.com/?p=688#comment-41210 Διάβαζα τη σαββατιάτικη Καθημερινή (τη βρίσκεις on-line στο http://wwk.kathimerini.gr/kath/edition/2008/20-09-2008.pdf) και στη σελ. 6 του ένθετου για καλή ζωή (ή κάπως έτσι – σελ. 32 στο pdf) έχει ένα αφιέρωμα που με έκανε να θυμηθώ αυτό το post…

Ελπίζω να περνάτε καλά :)

]]> Από: Anya http://blog.postmaster.gr/2008/07/06/1-plus-2/#comment-40263 Wed, 16 Jul 2008 08:37:59 +0000 http://adamo.wordpress.com/?p=688#comment-40263 Και (τώρα που το ξανασκέφτομαι): αν έχεις κάποια βοήθεια (μια γιαγιά που μπορεί να κρατήσει το παιδί για να πας να πληρώσεις ένα λογαριασμό: πολυτέλεια που εδώ δεν την έχω και πάμε οικογενειακώς) τα καταφέρνεις μια χαρά.

Άλλωστε όπως είπα σε ένα φιλικό ζευγάρι (σε αντίστοιχη φάση – δηλαδή χωρίς τις γιαγιάδες κοντά για υποστήριξη) όταν ρώτησαν αν το δεύτερο παιδί σε κλείνει μέσα: όχι δεν είναι το δεύτερο (τρίτο, τέταρτο, … ν-οστό) που σε κλείνει μέσα… Είναι το πρώτο που μεγαλώνει και δεν μπορείς να το τραβολογάς παντού μαζί σου :)

Όπως και να’χει τελικά τα καταφέρνεις και είναι ευλογία… μεγάλη…

]]> Από: Anya http://blog.postmaster.gr/2008/07/06/1-plus-2/#comment-40258 Wed, 16 Jul 2008 07:43:23 +0000 http://adamo.wordpress.com/?p=688#comment-40258 Άσε τα οικονομικά… εκεί πάντα τα καταφέρνουμε, με κάποιο τρόπο… Υπάρχει βέβαια η άποψη που έχω ακούσει ότι “δε θα κάνω δεύτερο γιατί δε θα μπορώ να του προσφέρω όσα προσφέρω στο πρώτο”… Να σου πω κάτι, δεν πειράζει ας μην πάνε στο ιδιωτικό σχολείο, ας μην τους αγοράζεις Lapin και Polo Ralph Lauren (γκρρρρ… αλλά αυτό είναι μία άλλη ιστορία), μην του κάνεις δεξίωση βάφτισης στον Αστέρα ή το Χίλτον (ή δεν ξέρω πού) απλά να τα αγαπάς… Πολύ…

Από την άλλη, εκείνο το διπλό καροτσάκι σκέφτομαι!! Πώς το περνάς ανάμεσα από δύο αυτοκίνητα σε συνδυασμό με τα άπειρα κάγκελα, για να περάσει απέναντι; Εδώ το ένα και περνάει δύσκολα… Και όταν ζητήσουν και τα τρία να τα πάρεις αγκαλιά στη βόλτα;; (σε μερικά χρόνια). Ποιον αλγόριθμο διαχείρισης πόρων χρησιμοποιείς για όλες αυτές τις περιπτώσεις που οι servers (μαμά και μπαμπάς) είναι λιγότεροι από τους clients (παιδιά);

Αλλά όταν θα τα βλέπεις μαζί να παίζουν (ή να δέρνονται) θα είναι τέτοια η χαρά (με τα δύο που έχω τα λέω αυτά… μακάρι να έρθει και τρίτο…)

]]> Από: Sotiris Tsimbonis http://blog.postmaster.gr/2008/07/06/1-plus-2/#comment-40230 Sun, 13 Jul 2008 21:47:44 +0000 http://adamo.wordpress.com/?p=688#comment-40230 Τόσο μεγάλη χαρά, που όσο και να στο λένε πριν, μόνο όταν σου έρθει αρχίζεις και το καταλαβαίνεις… :)

Είναι δε, τρομερό στήριγμα όταν χάνεις κάποιον δικό σου άνθρωπο (family O(1)).. Το μόνο που σε κρατάει μπορώ να πω..

]]> Από: foteinoula http://blog.postmaster.gr/2008/07/06/1-plus-2/#comment-40217 Sat, 12 Jul 2008 20:44:28 +0000 http://adamo.wordpress.com/?p=688#comment-40217 εμ ναι! φαίνεται ότι είναι μεγάλη χαρά να έχεις παιδιά! απορώ πως κάποιος μπορεί να τα δει σαν βάρος! τροφή και αγάπη θέλουν τα παιδιά. αλλά άμα δεν έχεις βρει την ουσία και νομίζεις ότι πρέπει να τα κάνεις πρωθυπουργούς ή να τους πάρεις 4 playstation και 2 διαμερίσματα εκεί καταντάς.

τι να πω. με το καλό να μεγαλώσετε!! (αριθμητικά :))

]]> Από: adamo http://blog.postmaster.gr/2008/07/06/1-plus-2/#comment-40214 Sat, 12 Jul 2008 19:16:40 +0000 http://adamo.wordpress.com/?p=688#comment-40214 @foteinoula:
Θα πρέπει να ξεχάστηκε πάρα πολύ αν σκεφτεί κανείς πως έφτασε στα 6 παιδιά :)

]]> Από: foteinoula http://blog.postmaster.gr/2008/07/06/1-plus-2/#comment-40213 Sat, 12 Jul 2008 17:48:42 +0000 http://adamo.wordpress.com/?p=688#comment-40213 Ωχ! Kαι τώρα πώς θα τα βγάλετε πέρα με τρία παιδιά? Θα πέσει πολλή ευτυχία μαζεμένη. :)

Να τους πεις ότι είναι μια καλή ευκαιρία να γίνεις καλύτερος και να νιώσεις ευτυχισμένος και ότι αυτοί καλό θα ήταν να κοιτάνε τη δουλειά τους. Kαι αν σου τα πρήξουν ρώτα τους, “ΕΣΥ, γιατί δε θα τα έβγαζες πέρα????”

Η μητέρα μου όταν γέννησε τα δίδυμα αδέρφια μου μετά από εμένα, στην ίδια ερώτηση, “Πώ πω, μέσα στη φτώχια, πώς θα τα βγάλετε πέρα με τρία παιδιά?”, ξέρεις τι απάντησε?

“Θα προσπαθήσουμε να ξεχαστούμε κάνοντας το τέταρτο.”
Τόμπολα… :)

]]> Από: BruteForce http://blog.postmaster.gr/2008/07/06/1-plus-2/#comment-40192 Fri, 11 Jul 2008 11:04:13 +0000 http://adamo.wordpress.com/?p=688#comment-40192 Γουστάρω! Τα δίδυμα είναι απίθανη φάση, one of a kind! Είστε πολύ τυχεροί! Εγώ παρακάλαγα για δίδυμα, είχαμε 2 περιπτώσεις στο σόι μας, αλλά δεν μου κάθησε :-)
Εύχομαι πάνω απ’όλα να πάνε όλα καλά κατά την εγκυμοσύνη και να μην ταλαιπωρηθεί πολύ η μαμά. Από εκεί και μετά είναι πιο εύκολα ;-)

]]> Από: TRIP http://blog.postmaster.gr/2008/07/06/1-plus-2/#comment-40153 Wed, 09 Jul 2008 11:20:15 +0000 http://adamo.wordpress.com/?p=688#comment-40153 Stazybo Horn, δεν εξιδανικεύω καθόλου τις συνθήκες που επικρατούσαν στην Ελληνική Οικογένεια και κοινωνία εν γένει, πριν πενήντα χρόνια! Τουναντίον, συμφωνώ απόλυτα, πως υφίσταντο όλα τα σοβαρά προβλήματα που αναφέρεις παραπάνω κι ακόμα περισσότερα. Το point μου είναι, ότι στη σημερινή εποχή, έχουμε φτάσει στο άλλο άκρο. Η επικρατούσα αντίληψη πρεσβεύει πως για να κάνεις τρίτο παιδί, πρέπει να είσαι εφοπλιστής!

Νομίζω πως ένα μεσοαστικό ζευγάρι, όπου συνήθως εργάζονται και οι δύο γονείς, μπορεί να ανταπεξέλθει στις ανάγκες τριών ή και τεσσάρων παιδιών. Θα χρειαστεί ενδεχομένως να αλλάξει αρκετά τις καταναλωτικές του συνήθειες και να οργανώσει μεθοδικά τα έξοδά του, αλλά θα επιβιώσει! Μακάρι να μπορούσα κι εγώ να κάνω τέσσερα παιδάκια και θα βρισκα τρόπους να τα φέρω βόλτα! (Φυσικά δεν θα τα δινα για υιοθεσία! Ανατρίχιασα και μόνο στη σκέψη!)

Κουμπάρε! Σόρρυ για το σεντονάκι. Είπα να γράψω τους “10 τρόπους εξοικονόμησης πόρων για την ανατροφή πολυμελούς οικογένειας”, αλλά αυτό θέλει πόστ από μόνο του! (Ν΄αγιάσει το στόμα σου! Αυτό το “άντε! τί περιμένετε ακόμα!” εδώ μου είχε κάτσει! Τί να τους πείς τώρα???)

]]>